Voor foto's
picasaweb.google.com/ianreijnders
Ik zal binnekort een blogje plaatsen over mijn trip naar een berghut en zweden.
maar eerst ravi aan het woord:
Ik stapte uit op Gardemoen met een stel simpele instructies.
Dit verhinderd natuurlijk niemand om als een flapdrol te rotzooien met het ‘high-tech ticket dispensing system’ dat je uiteindelijk in Centraal Station Oslo moet krijgen.
Gelukkig werkt de flappenstap net als thuis, maar dan iets duurder. Ik pakte de eerstvolgende trein naar het centrum en was al snel blij dat ik slim genoeg was om wat handschoenen mee te nemen. Het centrale station was niet veel veranderd sinds de laatste keer dat ik in Oslo was. Hoewel het nu niet midden in de nacht was in een betonnen koude hoofdstad en ik van plan was te blijven. Het geld in mijn zakken was weinig en alle drank in mijn tassen blijkbaar goud waard. Niet veel veranderd dus.
Ian bracht mij naar zijn studentenflat. Het lijkt op een vreemdsoortig hotel maar met Ian erbij heb je al snel het studentenleven in Noorwegen door de vingers. Veel van hetzelfde goedkope eten, als je zuipt zuip je door, anders kun je net zo goed naar de wc gaan met je geld. Paprika’s zijn een euro, dus eet je maar Fiskegrätern. Het klinkt als vissengraten maar smaakt eigenlijk gewoon naar macaroni met kaas.
Niet lang daarna vond ik mezelf in Noorse les. Op dat moment had ik nooit kunnen bedenken dat het me op het einde van de week zou lukken een krant te lezen. Ik had al genoeg moeite met vertellen dat ik een groene broek aanhad als ik werd aangewezen. Zolang ik me als stereotype Noor voordeed en ik mijn ‘hunka dunka knäckebröd’ oefende bleek er goed mee weg te komen.
Die nacht wat andere mensen uit het studentenhuis ontmoet. Peter als typetje ‘groot maar met een klein hart’ en een grote maag, Cirkeline als een aardig meisje met een blok voor het hoofd en een minder aardig meisje waarvan we altijd het bestek ‘leende’.
Tenminste tot we naar de Ikea gingen voor goedkoop bestek, ons volpropte met knakworsten en liters koffie. Als laatste leeft er nog een steggelend oud stelletje op de derde verdieping. (Ian: Raymond en Corinna)
In een week Oslo zien is heel goed te doen. Het fietssysteem is er geweldig, de fietspaden wat minder. Het is er al glad genoeg en de trams zijn ‘set to kill’. Desalniettemin zijn we naar het Akersluss Fort gefietst, wat zeer de moeite waard was. Verder over de dagen heen ook erg veel musea bezocht. Onder andere het verzetsmuseum, het Norsk Folkmuseum, het National Art Museum, het National History Museum, een museum over het ontstaan van Oslo. Het is dan ook niet voor niks de lokale specialiteit.
De haven was erg mooi en op het operagebouw lag zelfs nog sneeuw. In de avonden heb ik vooral wat gezopen en uitgerust met Ian.
Op een avond ook uitgegaan naar een krakerscomplex, waar een soort expositie met kunst aan de gang was.
Ian en ik stonden buiten en zijn allebei met de vreemdste types aan de praat geraakt.
Zo stond ik al snel iemand te ondervragen wat er nou zo geweldig was aan suspensie. (ophanging) Ik laat de details maar aan jullie verbeelding over, maar het heeft iets te maken met vleeshaken en leer.
Over verbeelding gesproken, het Vigeland park liet er niet veel van over. Als je zulke beelden in een park neerzet vraag je gewoon om een genante photoshoot met ons in de hoofdrol. Ik denk dat ik nu maar ophou.
Colleges skippen is zeker de moeite waard.
